Kalenderveroudering vs cyclische veroudering: wat is het verschil?
Een thuisbatterij verliest over tijd capaciteit. Dat is onvermijdelijk. Maar niet alle veroudering heeft dezelfde oorzaak. Er zijn twee fundamenteel verschillende processen die een rol spelen. In dit artikel gaan we in op de kalenderveroudering vs cyclische veroudering. Wie het verschil begrijpt, kan bewuster omgaan met zijn batterij en de levensduur verlengen.
Twee vormen van veroudering
Kalenderveroudering is het capaciteitsverlies dat optreedt door de tijd zelf, ongeacht gebruik. De chemische processen in de cellen gaan altijd door, ook wanneer de batterij stilstaat. Meer over kalenderveroudering lees je in het artikel over kalenderveroudering.
Cyclische veroudering is het capaciteitsverlies dat optreedt door het laden en ontladen van de batterij. Elke laadcyclus brengt kleine chemische en structurele veranderingen in de cellen teweeg die zich ophopen over tijd. Meer over cyclische veroudering lees je in het artikel over cyclische veroudering.
Beide processen spelen altijd tegelijkertijd een rol. Een batterij die dagelijks wordt gebruikt heeft te maken met beide vormen. Een batterij die nauwelijks wordt gebruikt heeft vrijwel alleen te maken met tijdsgebonden achteruitgang.
Wat versnelt elk proces?
Kalenderveroudering versnelt bij hoge temperaturen en bij een hoge laadtoestand. Een batterij die langdurig volledig opgeladen staat in een warme omgeving veroudert sneller door de tijd dan een batterij die half opgeladen wordt bewaard op kamertemperatuur.
Slijtage door gebruik versnelt bij diepe ontlading, hoge laadsnelheden en hoge temperaturen tijdens het laden. Een batterij die structureel van 100 naar 0 procent wordt ontladen gaat sneller achteruit dan een batterij die binnen een smaller bereik werkt.
Hoge temperaturen versnellen beide processen. Dat maakt plaatsing in een koele getempereerde ruimte een van de meest effectieve maatregelen om de levensduur te verlengen. Meer over hoe temperatuur de batterij beïnvloedt lees je in het artikel over werktemperatuur.
Welke vorm is dominanter?
Voor thuisbatterijen die dagelijks worden gebruikt is slijtage door gebruik doorgaans de dominante factor. De cellen laden en ontladen elke dag, wat meer impact heeft dan de chemische processen in stilstand.
Voor systemen die seizoensgebonden worden gebruikt of langere periodes stilstaan speelt tijdsgebonden achteruitgang een grotere rol. Een batterij die maanden ongebruikt staat verliest toch capaciteit, ook zonder één laadcyclus te doorlopen.
Hoe beïnvloedt LFP beide vormen?
LFP cellen zijn stabieler dan NMC cellen op beide fronten. De kristalstructuur van LFP degradeert langzamer door gebruik en langzamer door de tijd. Dat maakt LFP bij uitstek geschikt voor thuisbatterijen die jarenlang dagelijks moeten meegaan.
De Anker SOLIX Solarbank Max AC gebruikt LFP cellen en garandeert meer dan 10.000 laadcycli. Dat maakt het systeem bestand tegen intensief dagelijks gebruik. Meer over LFP lees je in het artikel over LFP.
Wat kun je zelf doen?
Een aantal maatregelen helpt om beide processen te beperken.
Stel de maximale laadgrens in op 80 tot 90 procent wanneer de batterij niet actief wordt gebruikt. Stel de depth of discharge niet structureel in op 100 procent tenzij de fabrikant dat ondersteunt. Zorg voor plaatsing in een getempereerde ruimte. En controleer regelmatig de state of health via de app van de fabrikant. Meer over degradatie in het algemeen lees je in het artikel over degradatie.